Hoe is het toch met… Olaf Hamelink, van Terneuzen tot Rwanda!

Hoe is het toch met… Olaf Hamelink, van Terneuzen tot Rwanda!

27/01/2018

De Rede

Achttien jaar was hij, toen het hele gezin op een ‘exotische vakantie’ naar Gambia, West-Afrika, ging. Dat was voor Olaf Hamelink uit Terneuzen een enorme eye-opener: “Voor mij ging hier het licht aan. In mijn ogen hadden de mensen die ik daar tegenkwam niets en ik had alles waar, bij wijze van spreken, mensen in Gambia een moord voor zouden doen. Ik woonde op mijzelf, was goed opgeleid, had geweldige vrienden en de luxe om op vakantie te gaan en ik was gezond. Eigenlijk had ik geen zorgen, terwijl mensen daar elke dag rijst en bonen eten, nog nooit Gambia uit zijn geweest, niet kunnen lezen of schrijven en geen opleiding of baan hebben. Het verschil was dat de mensen in Gambia wèl gelukkig waren, en ik niet.

Zhenya

Hij stopte met z’n studie, die hem toch al niet zo beviel, en ging werken in het ziekenhuis om voor een wereldreis te sparen. Toen hij zo’n € 5000,- bij elkaar had, vertrok hij naar Thailand om vervolgens zes maanden door zuid-oost Azië te toeren. Van het een kwam het ander: “Na weer een periode sparen vertrok ik naar India, enkele reis! Drie weken na de start van mijn reis kwam ik Zhenya tegen in het noorden van India. Zhenya komt uit Rusland maar heeft ook in Italië, Japan, Israël en de VS gewoond. De eerste drie maanden reisde ik vanaf het meest noordelijke puntje in India via de westkust naar het meest zuidelijke puntje. Gedurende deze drie maanden sprak ik met Zhenya af en reisden we af en toe een aantal dagen samen.” Toen haar reis er uiteindelijk op zat en ze terug naar ‘huis’ moest, zei ik: “Wie weet zien we elkaar nog ergens in de toekomst of kom ik je opzoeken!’’. Ik had na India geen volgende bestemming in gedachten, en twee weken nadat we afscheid hadden genomen boekte ik een ticket om haar op te zoeken. Alleen, op dat moment woonde ze in Rwanda, Oost-Afrika.

Perspectief

Ik heb in die tijd, toen ik in Rwanda woonde, de keuze gemaakt om mijn droom om films te maken achterna te jagen. Ik heb drie scripts geschreven voor korte films en uiteindelijk een van deze scripts verfilmd. Met deze film, Agasanduka, maakte ik mijn debuut als filmmaker. Agasanduka heeft op zeven verschillende filmfestivals gedraaid, onder andere in Film by the Sea en het Zeeuws-vlaams Filmfestival. Het grote verschil tussen toen en nu was dat ik nu iets meer perspectief heb van de wereld. Best bizar eigenlijk, he? Op je achttiende een keuze moeten maken over jouw rol in de wereld zonder dat je weet hoe de wereld in elkaar zit? In de jaren dat ik rond de wereld heb gereisd en door de ervaringen die ik heb opgedaan ben ik een betere versie van mijzelf geworden. Ik ben bijvoorbeeld minder bevooroordeeld en heb meer begrip voor mensen uit andere culturen. Weet je; als je Nederland verlaat ben je zelf een buitenlander. Ik wil dus graag de boodschap van gelijkheid en begrip delen met de mensen die mijn films kijken. Uiteindelijk hoop ik dat mijn publiek kijkt naar de mensen in mijn film en zichzelf makkelijk kunnen inleven in hun emoties en gedachten: “Dat had ik kunnen zijn!’’